کاهش مصرف انرژی از فناوریهای پاک پیشی گرفت
بیشتر برنامههای اقلیمی بر فناوریهای پاک تمرکز دارند؛ خودروهای برقی، پنلهای خورشیدی و کارخانههای پاکتر، بحثهای داغی را به خود اختصاص دادهاند زیرا بدون اینکه از مردم بخواهند سبک زندگی خود را تغییر دهند، نوید کاهش انتشار گازهای گلخانهای را میدهند.
به گزارش ایسنا، با این حال، مسیر دیگری نیز وجود دارد. این مسیر با استفاده از انرژی و مواد کمتر از طریق خانههای عایقبندیشده بهتر، حملونقل عمومی و استفاده هوشمندانهتر از منابع، انتشار گازهای گلخانهای را کاهش میدهد.
یکی از مهمترین فرضیهها کنونی این است که مردم در برابر این تغییرات مقاومت خواهند کرد، زیرا آنان این تغییرات را نوعی فداکاری و چشمپوشی از رفاه خود میدانند. برای آزمایش این فرضیه، گروهی از پژوهشگران بینالمللی مطالعهای را در ۱۸ کشور انجام دادند. آنان دو رویکرد را با یکدیگر مقایسه کردند و تنها به این پرسش نپرداختند که کدامیک انتشار کربن را بیشتر کاهش میدهد، بلکه بررسی کردند کدام رویکرد میتواند کیفیت زندگی مردم را نیز بهبود بخشد.
نتایج این پژوهش یکی از مهمترین فرضیات رایج در سیاستگذاریهای اقلیمی را به چالش کشید. راهبردهای اقلیمی معمولا بر اساس دو معیار هزینه اجرای آنها و میزان کاهش انتشار کربن ارزیابی میشوند اما این دو شاخص، بسیاری از پیامدهای مهم را نادیده میگیرند. به همین دلیل، گروه پژوهشی دامنه ارزیابی خود را گسترش داد و به جای دو معیار، ۶ شاخص را بررسی کرد که شامل درآمد خانوار پس از پرداخت هزینههای انرژی، اشتغال، امنیت انرژی، عدالت برای خانوارهای کمدرآمد، هوای پاکتر و میزان کاهش انتشار کربن بود.
به گفته پژوهشگران، هر یک از این شاخصها بهطور مستقیم بر زندگی روزمره خانوارها تاثیر میگذارد و مردم میتوانند نتایج آن را در زندگی خود احساس کنند.
۲ مسیر برای کاهش انتشار گازهای گلخانهای
محققان روشهای رقیب برای رسیدن به هدف یکسان – کاهش ۱۰ درصدی انتشار گازهای گلخانهای – در ساختمانها، حملونقل و صنایع سنگین را با هم ترکیب کردند. یک مسیر بر عرضه انرژی پاک تکیه داشت که سوختهای کثیف را با فناوری بهتر جایگزین کنید. این اصلاح، بیشترین توجه را به خود جلب میکنند.
مسیر دیگر بر استفاده کمتر استوار بود که شامل عایقبندی بهتر، سفرهای بیشتر با اتوبوس و قطار و استفاده هوشمندانهتر از مواد در کارخانهها بود.
این رویکرد امکان انجام مقایسه منصفانه را فراهم میکند. نتایج تحقیقات پیشین نشان داد که این دسته از اقدامات سمت تقاضا میتوانند انتشار گازهای گلخانهای را بهسرعت کاهش دهند، اما پرسش جدید این بود که این اقدامات چه تاثیری بر زندگی روزمره مردم میگذارند.
کاهش مصرف انرژی، نتایج بهتر
همه موارد در تمام ۱۸ کشور مورد بررسی قرار گرفت و الگوی مشخص را نشان داد. هر راهبرد، کیفیت زندگی را بهبود بخشید اما هیچ کدام اوضاع را بدتر نکرد. یک راهکار برتر از بقیه بود؛ زمانی که محققان هر ۶ مورد را با هم مقایسه کردند، عایقبندی بهتر خانه همراه با تغییر جزئی در دستگاه تنظیم دما، بهترین عملکرد را داشت.
بر اساس گزارش ارث، سالهاست که مذاکرات اقلیمی بر سر یک شکاف آشنا متوقف شده است. کشورهای ثروتمند و کشورهای در حال توسعه هر کدام گمان میکنند که دیگری کار بهتری انجام میدهد و کاهش انرژی و انتشار گازهای گلخانهای برای آنان هزینه بیشتری خواهد داشت اما آمار و ارقام داستان متفاوتی را روایت میکنند. کیفیت زندگی در هر کشوری که این گروه مدلسازی کرد، چه ثروتمند و چه فقیر، افزایش یافت. برخی از بزرگترین دستاوردها هم در اقتصادهای صنعتی بزرگ و هم در کشورهای در حال توسعه با رشد سریع ظاهر شد.
نتایج این تحقیق در نشریه Communications Sustainability منتشر شده است.