حالت ناشناس مرورگر دقیقاً از چه کسی پنهان‌تان می‌کند؟

تصور کنید وارد فروشگاه بزرگی می‌شوید، عینک آفتابی می‌زنید و کلاهتان را تا روی چشم‌ها پایین می‌کشید. شما دیگر خودتان را در آینه‌ی فروشگاه تشخیص نمی‌دهید، اما دوربین‌های مداربسته، فروشنده‌ها یا حتی سازمان ثبت احوال هم شما را فراموش کرده‌اند؟ این دقیقاً همان اتفاقی است که هنگام روشن کردن «حالت ناشناس» (Incognito Mode) در مرورگر رخ می‌دهد.

به گزارش زومیت، بسیاری از کاربران تصور می‌کنند هنگام استفاده از مرورگر اینترنت، با کلیک روی گزینه‌ی New Incognito Window مانند یک شبح دیجیتال کاملاً نامرئی می‌شوند و هیچ‌کس داده‌های آن‌ها را نخواهد دید، اما واقعیت کاملاً متفاوت است. در این مقاله بررسی می‌کنیم که حالت ناشناس کروم دقیقاً چه‌کاری انجام می‌دهد، شما را از دید چه کسانی پنهان می‌کند و مهم‌تر از همه، چه کسانی همچنان رفتارهای آنلاین‌تان را زیر نظر دارند.

برای درک عملکرد Incognito مرورگر، باید به مرز بین حریم خصوصی محلی و حریم خصوصی شبکه توجه کنیم. حالت ناشناس صرفاً نوعی ابزار حریم خصوصی محلی است و وقتی یک تب ناشناس باز می‌کنید، مرورگرتان تغییرات زیر را روی دستگاه اعمال می‌کند:

• ذخیره‌نکردن تاریخچه‌ی مرور: وب‌سایت‌هایی که بازدید می‌کنید در بخش History ثبت نمی‌شوند.
• پاک‌کردن کوکی‌ها و داده‌های سایت: برای درک بهتر اینکه کوکی مرورگر چیست و چگونه عمل می‌کند، باید بدانید این داده‌ها که برای ماندن در حساب‌های کاربری کاربرد دارند، پس از بستن پنجره‌های ناشناس مرورگر حذف می‌شوند.
• ذخیره‌نکردن اطلاعات فرم‌ها: نام‌های کاربری، گذرواژه‌ها و اطلاعاتی که در فرم‌ها وارد می‌کنید ذخیره نخواهند شد.

به زبان ساده، حالت ناشناس فقط حافظه‌ی کوتاه‌مدت و پاک‌شونده برای مرورگر ایجاد می‌کند تا پس از بستن پنجره، هیچ ردپایی روی کامپیوتر یا گوشی شما باقی نماند.

پاسخ این سؤال که حالت ناشناس کاربر را از چه کسی پنهان می‌کند بسیار ساده است؛ افرادی که به دستگاه شما دسترسی فیزیکی دارند.

اگر با دوستان یا اعضای خانواده، به‌صورت مشترک از لپ‌تاپ یا گوشی هوشمندتان استفاده می‌کنید، حالت ناشناس ابزاری فوق‌العاده کاربردی است. به‌عنوان مثال این قابلیت در سناریوهای زیر به کارتان می‌آید:

• خرید هدیه یا غافلگیری: اگر می‌خواهید برای یکی از اعضای خانواده هدیه‌ای بخرید و نمی‌خواهید تاریخچه‌ی جست‌وجو یا تبلیغات هدفمند بعدی، دست شما را رو کند.
• ورود به حساب کاربری در دستگاه دیگران: وقتی می‌خواهید ایمیل یا حساب بانکی خود را روی سیستم دوستتان چک کنید، بدون اینکه نیاز باشد از حساب او خارج شوید یا رمزتان روی مرورگر ذخیره شود.
• جست‌وجوی موضوعات شخصی یا پزشکی: موضوعاتی که علاقه ندارید در پیشنهادات بعدی مرورگر ظاهر شوند.

حالت ناشناس در تمام موارد اشاره‌شده، دقیقاً همان کاری را انجام می‌دهد که از آن انتظار می‌رود؛ یعنی پنهان‌سازی فعالیت کاربر از چشم افرادی که به دستگاه او دسترسی دارند.

سوءتفاهم اصلی درست از همین‌جا شروع می‌شود. وقتی اطلاعات از دستگاه شما خارج و وارد کابل‌ها و امواج اینترنت می‌شود، حالت ناشناس مرورگر کاملاً بی‌اثر می‌شود. نهادها و افراد زیر در حالت ناشناس هم تسلط کاملی روی فعالیت‌های آنلاین شما دارند:

شرکت ارائه‌دهنده‌ی اینترنت شما تمام درخواست‌های DNS و ترافیک خروجی شما را مشاهده می‌کند. آن‌ها دقیقاً می‌دانند در چه ساعتی، به چه وب‌سایت‌هایی وصل شده‌اید و چه مقدار داده رد و بدل کرده‌اید. حالت ناشناس هیچ‌گونه رمزنگاری یا تغییری در ترافیک شبکه ایجاد نمی‌کند.

اگر به وای‌فای شرکت، دانشگاه یا کافه متصل هستید، مدیر شبکه می‌تواند از طریق ابزارهای پایش شبکه تمام وب‌سایت‌هایی که از آن‌ها بازدید کرده‌اید را مشاهده کند. به‌بیان دیگر، حالت ناشناس مرورگر ترافیک شما را از روتر یا فایروال شبکه مخفی نمی‌کند.

وقتی وارد وب‌سایتی می‌شوید، آن سایت آدرس IP واقعی، موقعیت جغرافیایی تقریبی، نوع مرورگر و سیستم‌عامل شما را دریافت می‌کند. اگر در حالت ناشناس وارد حساب کاربری خود در سایتی مثل گوگل شوید، آن وب‌سایت تمام فعالیت‌های شما را مستقیماً به هویت دیجیتال‌تان متصل می‌کند.

گوگل در سال‌های اخیر با دادگاه‌ها و شاکیان زیادی سر موضوع حالت ناشناس درگیر بوده است. غول جستجوی اینترنت از طریق ابزارهای تحلیل‌گر خود مثل Analytics، ابزارهای تبلیغاتی AdSense و اسکریپت‌های ردیابی که روی میلیون‌ها سایت نصب شده‌اند، رفتار کاربران را حتی در حالت Incognito ثبت می‌کند.

شکایت دادگاهی ۵ میلیارد دلاری علیه گوگل نیز به همین دلیل بود؛ گوگل متهم شد که شفافیت کافی درباره‌ی ردیابی کاربران در حالت ناشناس نداشته است و مجبور شد متن توضیحات این حالت را به‌روزرسانی کند.

برای اینکه درک بهتری از ابزارهای امنیتی داشته باشید، جدول زیر تفاوت حالت ناشناس را با شبکه خصوصی مجازی (VPN) و مرورگرهای مبتنی‌بر حریم خصوصی نشان می‌دهد:

اگر هدف شما فقط پاک‌کردن تاریخچه روی گوشی یا لپ‌تاپ نیست و می‌خواهید واقعاً در دنیای وب ناشناس بمانید، حالت Incognito کروم به تنهایی کافی نیست. برای ارتقای حریم خصوصی دیجیتال خود می‌توانید از ابزار مرورگرهای متمرکز بر حریم خصوصی از جمله Brave یا Tor Browser و همچنین به‌جای جستجو در گوگل از موتورهای جست‌وجوی مبتنی‌بر حریم خصوصی مثل DuckDuckGo استفاده کنید.