حقوق دریافتی در کدام کشورها قدرت خرید بیشتری دارد؟ + اینفوگرافی

حقوق بالاتر لزوما به معنای قدرت خرید بیشتر نیست. در شرایطی که هزینه مسکن، خوراک و دیگر مخارج روزمره بر بودجه خانوارها فشار می‌آورد، آنچه اهمیت دارد، میزان کالا و خدماتی است که می‌توان با دریافتی ماهانه خرید. مقایسه قدرت خرید حقوق در ۱۴۲ کشور جهان در سال ۲۰۲۶، بر داده‌های پایگاه «نامبئو» استوار است. این شاخص، متوسط حقوق خالص دریافتی را در برابر قیمت‌های محلی می‌سنجد و شهر نیویورک را با امتیاز ۱۰۰، مبنای مقایسه قرار می‌دهد. امتیاز بالاتر به معنای قدرت خرید بیشتر حقوق در همان کشور است.

حقوق دریافتی در کدام کشورها قدرت خرید بیشتری دارد؟ + اینفوگرافی

کویت و قطر در صدر

به گزارش تجارت نیوز، کویت و قطر به‌ترتیب رتبه‌های اول و دوم قدرت خرید حقوق را در اختیار دارند. سوئیس در جایگاه سوم قرار گرفته و لوکزامبورگ و عمان نیز رتبه‌های چهارم و پنجم را به خود اختصاص داده‌اند. آمریکا، بزرگ‌ترین اقتصاد جهان، پس از این کشورها در رتبه ششم ایستاده است.

چهار کشور از پنج کشور صدرنشین، جمعیتی کمتر از ۱۰ میلیون نفر دارند. حضور کویت، قطر و عمان نیز نشان‌دهنده جایگاه برجسته کشورهای خلیج فارس در این رتبه‌بندی است.

در سوی مقابل، کوبا با شاخص قدرت خرید ۲٫۴ در انتهای فهرست قرار دارد. امتیاز کویت حدود ۷۳ برابر این رقم است. پس از کوبا، سوریه و نیجریه ضعیف‌ترین جایگاه‌ها را دارند. این فاصله، تفاوت چشمگیر کشورها از نظر میزان کالا و خدمات قابل خرید با یک حقوق متوسط را نشان می‌دهد.

چرا قدرت خرید حقوق در آمریکا از کانادا بیشتر است؟

با وجود هزینه‌های نسبتا بالای زندگی در هر دو کشور، قدرت خرید حقوق در آمریکا ۲۶ درصد بیشتر از کاناداست.

داده‌های دستمزد نیز این فاصله را تایید می‌کنند. در سال ۲۰۲۵، متوسط دستمزد سالانه پس از تعدیل تفاوت قیمت‌های محلی، در آمریکا به ۸۶ هزار و ۹۷۷ دلار رسید. این رقم برای کانادا ۶۷ هزار و ۹۰۱ دلار بود. به این ترتیب، شاغلان آمریکایی از مزیت حدود ۲۸ درصدی برخوردار بودند.

این ارقام به دستمزد ناخالص مربوط می‌شوند، درحالی‌که شاخص نامبئو بر حقوق خالص دریافتی تکیه دارد. بااین‌حال، هر دو مقایسه به نتیجه‌ای مشابه می‌رسند؛ برتری دستمزدی آمریکا حتی پس از در نظر گرفتن تفاوت هزینه‌های زندگی نیز حفظ می‌شود.

کوبا: فشار افت ارزش پول و کمبود کالا بر خانوارها

متوسط حقوق ماهانه کارکنان دولتی کوبا در سال ۲۰۲۵، ۶ هزار و ۹۳۰ پزوی کوبا بود. این مبلغ بر اساس نرخ ارز بازار غیررسمی گزارش‌شده در آوریل ۲۰۲۶، حدود ۱۳ دلار ارزش داشت.

نظام حقوق و دستمزد تحت سلطه دولت و کاهش ارزش پول ملی، قدرت خرید خانوارهای کوبایی را به‌شدت تضعیف کرده است. کمبود مواد غذایی، کاهش سهمیه‌های یارانه‌ای و قطعی‌های مکرر برق نیز فشار بر خانوارها را تشدید کرده‌اند.

هزینه کمتر همیشه به معنای قدرت خرید بیشتر نیست

سوئیس با وجود آنکه یکی از گران‌ترین کشورهای اروپاست، رتبه سوم قدرت خرید حقوق در جهان را دارد. در مقابل، پرتغال که هزینه‌های زندگی در آن به‌مراتب پایین‌تر است، در جایگاه پنجاه‌وچهارم قرار گرفته است. قدرت خرید متوسط حقوق در سوئیس حدود ۲٫۵ برابر پرتغال است. این مقایسه نشان می‌دهد پایین‌بودن قیمت‌ها به‌تنهایی برای برخورداری از قدرت خرید بالا کافی نیست و سطح دستمزدها نیز نقشی تعیین‌کننده دارد.

عمان نمونه دیگری از کشورهایی است که حقوق در آن‌ها قدرت خرید بالایی دارد. این کشور در رتبه پنجم جهان، بالاتر از آمریکا، دانمارک و استرالیا قرار گرفته است. دستمزدهای مناسب، نبود مالیات بر درآمد اشخاص و هزینه‌های نسبتا پایین زندگی، از عوامل تقویت قدرت خرید در این کشور نفت‌خیز هستند.

مقایسه کشورها نشان می‌دهد توان تامین هزینه‌های زندگی به هر دو سوی معادله، یعنی درآمد و مخارج، وابسته است. حتی کشورهای گران نیز زمانی که دستمزدها به‌اندازه کافی بالا باشند، می‌توانند قدرت خرید قابل‌توجهی برای شاغلان فراهم کنند.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا