نتایج شبیهسازیهای جدید: سیاره نهم احتمالا اصلاً سیاره نیست
جیب نیوز – در بخش خارجی منظومه شمسی، دور از گرما و نور خورشید، همه چیز اندکی عجیب و غریب است. در این بخش، خوشههایی از سنگها در مدارهای عجیبی میچرخند. برخی ستارهشناسها این رفتار عجیب را به وجود سیارهای نادیده و عظیم مرتبط میدانند که در حاشیههای منظومه شمسی مخفی شده است.
به گزارش زومیت، تاکنون جستجوی سیاره فرضی نهم به دلایل زیاد بینتیجه مانده است. یکی از این دلایل عجیب میتواند این باشد که سیاره نهمی وجود ندارد و هرگز وجود نداشته است؛ اما در این صورت چگونه میتوان مدار عجیب اجرام یادشده را توجیه کرد؟ مقالهای جدید راهحلی احتمالی دارد: ستارهای بیگانه.
البته ستارهی یادشده حالا در منظومه شمسی نیست. بلکه زمانی حدود میلیاردها سال پیش احتمالا از نزدیکی منظومه شمسی عبور کرد، مدار اجرام واقع در بخش خارجی منظومه شمسی را برهمزد و آنها را به مسیرهایی عجیب فرستاد. برخی از این اجرام خارجی احتمالا در نهایت در فاصله نزدیکی از خورشید قرار گرفتند و حالا به قمرهای تبدیل شدهاند که توسط سیارههای غولپیکر به دام انداخته شدند.
گروهی از اخترفیزیکدانها به رهبری سوزان فالزنر به نتیجهگیری فوق رسیدند. آنها برای بررسی تأثیر ستارههایی با جرم و فاصلهی متفاوت بر بخش خارجی منظومه شمسی، شبیهسازیهای کامپیوتری را اجرا کردند. آمیت گوویند یکی از اخترفیزیکدانها توضیح میدهد:
بهترین نتیجهی سازگار برای بخش خارجی منظومه شمسی در شرایط کنونی که با شبیهسازیها به آن رسیدیم، ستارهای اندکی سبکتر از خورشید با حدود ۰٫۸ جرم خورشیدی بود. این ستاره از فاصلهی ۱۶٫۵ میلیارد کیلومتری خورشید که ۱۱۰ برابر فاصله بین زمین و خورشید و اندکی کمتر از چهار برابر فاصلهی نپتون، خارجیترین سیاره منظومه شمسی است، عبور کرد.
بخش زیادی از مواد داخل منظومه شمسی در یک آرایش دیسک کمابیش تخت قرار گرفتهاند. وقتی خورشید در حدود ۴٫۶ میلیارد سال پیش ستارهی نوزادی در حال چرخش بود، مواد حاصل از ابر گاز اطرافش به دور آن چرخیدند و باعث رشدش شدند. بهمرورزمان این مواد چرخشی در یک دیسک مسطح شدند. این دیسک شباهت زیادی به توپ خمیر پیتزایی داشت که با چرخش بهصورت تخت درمیآید.
موادی که خورشید نبلعیده بود، بعدا منظومه شمسی و تمام سیارهها و سیارکها و قمرها را شکل دادند. از آنجا که هیچ اتفاق مخرب بزرگی برای منظومه شمسی رخ نداد، دیسک کمابیش به همان محل قرارگیری سیارهها، سیارکها و قمرها گفته میشود.
با اینحال بخش خارجی منظومه شمسی متفاوت است. مجموعهای از سنگها در آن سوی نپتون به دور خورشید میچرخند که به آنها اجرام فرانپتونی یا TNO میگویند. این اجرام در زاویههایی بسیار شیبدار میچرخند. برخی از این زاویهها بهقدری شدید هستند که گویی جرم بهجای استوا در مدار قطبهای خورشید میچرخد.