آتیهسازان حافظ در دوراهی تعارض منافع؛ چرا ناظر، سرپرست شرکت زیرمجموعه شد؟

انتصاب رئیس هیاتمدیره سازمان بیمه سلامت به سرپرستی یکی از شرکتهای زیرمجموعه همین سازمان، پرسشهای جدی درباره تعارض منافع، استقلال نظارت و نحوه اداره اتیهسازان حافظ ایجاد کرده است؛ پرسشهایی که با گذشت چند ماه از این انتصاب، همچنان بیپاسخ ماندهاند.
به گزارش جیب نیوز، ۲۷ اردیبهشتماه سال جاری، مرتضی ادیانی، رئیس هیأتمدیره سازمان بیمه سلامت، با حکم مدیرعامل این سازمان و به استناد مصوبه شماره ۷۱۷ مورخ ۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۵ هیأتمدیره، بهعنوان سرپرست شرکت اتیهسازان حافظ منصوب شد؛ شرکتی که از زیرمجموعههای سازمان بیمه سلامت محسوب میشود.
گفته میشود مدت اولیه سرپرستی چهار ماه بوده که برای دو ماه دیگر نیز تمدید شده است. اما سؤال اساسی اینجاست که چرا رئیس هیاتمدیره سازمان بیمه سلامت باید همزمان مسئولیت اجرایی یکی از شرکتهای زیرمجموعه همان سازمان را برعهده بگیرد؟
سازمان بیمه سلامت بر عملکرد شرکتهای زیرمجموعه خود، از جمله آتیهسازان حافظ، نظارت دارد و رئیس هیاتمدیره این سازمان نیز در جایگاه رئیس مجمع شرکت قرار میگیرد. بنابراین جمع شدن مسئولیت نظارتی و اجرایی در یک فرد، دستکم از منظر اصول حکمرانی شرکتی و شفافیت، محل تامل جدی است.
آیا میتوان همزمان در جایگاه ناظر قرار گرفت و مدیریت مجموعهای را برعهده داشت که باید عملکرد آن تحت نظارت قرار گیرد؟ آیا این وضعیت مصداق تعارض منافع نیست و با چه استدلال قانونی و مدیریتی توجیه میشود؟
به همین دلیل انتظار میرود سازمان بازرسی کل کشور، دیوان محاسبات و سایر دستگاههای نظارتی، مبانی قانونی این انتصاب و آثار آن بر استقلال نظارت را بررسی کنند و درباره احتمال تعارض منافع اعلام نظر کنند.
اما ابهام مهمتر به نحوه اداره شرکت بازمیگردد. بر اساس اطلاعات واصله، ادیانی، دکتر جباری، رئیس هیأتمدیره شرکت اتیهسازان حافظ و مدیر این شرکت در خراسان رضوی را بهعنوان قائممقام خود منصوب کرده و بخشی از اختیاراتش را به وی تفویض کرده است.
اینجا پرسش دیگری مطرح میشود: اگر بخش قابل توجهی از اختیارات اجرایی سرپرست به قائممقام واگذار شده و امور شرکت عملا با مسئولیت و امضای او پیش میرود، نقش سرپرست چیست؟ حدود اختیارات و مسئولیتهای این دو جایگاه چگونه تعریف شده و در نهایت چه کسی پاسخگوی تصمیمات شرکت خواهد بود؟
البته تفویض اختیار به قائممقام بهخودیخود تخلف محسوب نمیشود، اما انتشار مستندات این تفویض و شفافسازی درباره حدود اختیارات، بهویژه در شرایط فعلی، ضروری است.
از سوی دیگر، با توجه به مدت اولیه سرپرستی و تمدید آن، این سؤال مطرح است که چرا هنوز مدیرعامل دائمی شرکت انتخاب نشده و دلیل تداوم وضعیت سرپرستی چیست؟ آیا اصرار بر ادامه این وضعیت، پشتوانه مشخص مدیریتی و قانونی دارد؟
در این میان، نام دکتر علی خسروی، مدیرعامل اسبق آتیهسازان حافظ که اکنون بهعنوان مشاور مدیرعامل شرکت فعالیت می کند، بهعنوان یکی از گزینههای اصلی مدیرعاملی مطرح شده است. شنیدهها حاکی از آن است که عملکرد دوره مدیریتی وی و نظر مثبت برخی مسئولان وزارت بهداشت و سازمان بیمه سلامت، شانس بازگشت او به این مسئولیت را افزایش داده است؛ موضوعی که البته هنوز تأیید رسمی نشده است.
همچنین گمانهزنیهایی درباره تغییر ترکیب هیاتمدیره و برخی مدیریتهای اجرایی شرکت اتیهسازان حافظ مطرح است که در صورت تحقق، میتواند به تغییرات مدیریتی گستردهتری در این مجموعه منجر شود.
آنچه نباید فراموش شود، جایگاه آتیهسازان حافظ در ارائه خدمات بیمهای و درمانی و ارتباط مستقیم عملکرد آن با حقوق بیمهشدگان و بازنشستگان است. این شرکت نمیتواند در شرایطی اداره شود که درباره ساختار مدیریتی، حدود اختیارات و استقلال نظارتی آن ابهام وجود داشته باشد.
اکنون انتظار میرود سازمان بیمه سلامت بهصورت شفاف درباره مبنای این انتصاب، تمدید سرپرستی، تفویض اختیارات و زمان انتخاب مدیرعامل دائمی توضیح دهد. همچنین نهادهای نظارتی باید بررسی کنند که آیا در این ساختار، مرز میان ناظر و مجری رعایت شده است یا خیر؛ زیرا نظارتی که استقلال آن محل پرسش باشد، نمیتواند پاسخگوی افکار عمومی و ذینفعان شرکت باشد.





